42 ETIUDY NA SKRZYPCE SOLO Rodolphe Kreutzer

“Pracując nad nową edycją Etiud oparłem się na kilku dawniejszych wydaniach: M. Berry - prawdopodobnie najstarszym z istniejących (1 połowa XIX w.), F. Davida z ok. 1860 r., H. Schrödera z 1889 r., a także nowszych - rosyjskim A. Jampolskiego, węgierskim F. Sándora, oraz rodzimej spółki autorskiej E. Umińska-T. Wroński. W pracy tej przyświecała mi idea możliwie pełnej zgodności z wydaniami najwcześniejszymi, głównie w zakresie notacji, ligatur, artykulacji, w niewielkim jedynie stopniu zmodyfikowałem aplikaturę (najczęściej czyszcząc ją z narosłych przez lata różnego rodzaju naleciałości oraz usuwając zbędne palce), w kilku przypadkach uszczegółowiłem dynamikę. W odróżnieniu od większości wydań nowszych, podane nad poszczególnymi etiudami wzory ćwiczenia ograniczyłem do najbardziej niezbędnych, zaś szczegółowe opisy ich problematyki zastąpiłem lepiej oddającymi istotę rzeczy krótkimi hasłami. Etiudy od nr 2 do 14 nazywam zestawem korekcyjnym. Zawierają one najbardziej podstawowe problemy techniki lewej i prawej ręki oraz ich współdziałania. W praktyce pedagogicznej wykorzystuję je do zapoznania ucznia z moją filozofią gry oraz eliminowania różnego rodzaju błędów aparatu gry. Pozostałe stosuję w miarę potrzeb ucznia, niekiedy także uwzględniając jego upodobania oraz predyspozycje.”

[fragment wstępu] [Antoni Cofalik]