ORWELL 1903-1950 David J. Taylor [antykwariat]

D.J. Taylor nie tylko odtwarza życie i twórczość autora Folwarku zwierzęcego i Roku 1984, opierając się m.in. na materiałach odnalezionych w ostatniej dekadzie, ale pokazuje ewolucję jego przenikliwego umysłu, który odkrył grozę kryjącą się u podstaw społecznych utopii. Biografia zawiera uderzająco ludzki portret pisarza, który obecnie nazbyt często uchodzi za “świeckiego świętego", człowieka, który połączył w sobie skromność oraz postawę chłodnego obserwatora z ciepłem, współczuciem dla słabszych i poniżonych oraz przyzwoitością i dobrocią. Śmiertelnie chory, stworzył dwa arcydzieła literatury światowej, których oddziaływanie przyczyniło się pośrednio do upadku komunizmu w Europie Środkowo-Wschodniej. 

D.J. Taylor pokazuje rozdarcie Orwella: człowieka lewicy, a jednocześnie zażartego krytyka jej poczynań; dżentelmena wywodzącego się z brytyjskiej klasy średniej pozującego na proletariusza; jednego z najbardziej przenikliwych myślicieli politycznych i wizjonerów XX wieku, choć naiwnego w życiu codziennym; uwielbiającego kobiety, a jednak do końca życia nieszczęśliwego w miłości; żołnierza walczącego w hiszpańskiej wojnie domowej na rzecz, jak sam to ujął „zwykłej przyzwoitości", a z drugiej strony człowieka nie gardzącego towarzystwem trampów, żebraków, wyrzutków społecznych i nędzarzy. W miarę lektury obserwujemy też coraz doskonalszego pisarza, znakomitego polemistę, autora esejów, z których wiele należy do klasyki tego gatunku, badacza kultury popularnej (niewielu wiadomo, że termin ów wymyślił on sam) i masowej, a jednocześnie człowieka, który nigdy nie był pewien, czy potrafi dobrze i interesująco pisać. Poznajemy wreszcie Orwella uosabiającego wszystkie wady i zalety Anglików, a jednocześnie Anglika z krwi i kości, którego twórczość jest silnie osadzona w brytyjskiej kulturze, umysłowości i obyczaju. Podobno nazajutrz po jego śmierci południowy sygnał czasu nadawany przez BBC zabrzmiał z nieznanych przyczyn trzynastoma, nie zaś jak zazwyczaj - dwunastoma dźwiękami - podobnie jak zegar w pierwszym zdaniu Roku 1984...

Orwell nienawidził czasów, w których przyszło mu żyć, uznając za ideał tzw. epokę edwardiańską - lata spokoju, ludzkiej przyzwoitości i dostatku. A jednak, jak podkreśla D.J. Taylor “zawsze poniekąd kochał wszystko to, przeciw czemu się buntował". To ostatnie zdanie jest jakby nicią przewodnią biografii, oddaje bowiem najpełniej charakter i zapatrywania jej bohatera.

Warto też wspomnieć, że Orwell był przyjacielem Polski i Polaków. Prof. Norman Davies w swej książce o Powstaniu Warszawskim pisze, że gdy brytyjscy intelektualiści opowiadający się ślepo za Stalinem krytykowali je i potępiali, on jeden stał się kimś w rodzaju sumienia narodu, on jeden ujął się piórem za "naszymi towarzyszami broni walczącymi w Warszawie". Niedługo potem napisał przejmujący tekst o moskiewskim "procesie szesnastu". 

(z okładki)

Uwagi: Podniszczona okładka.
Wnętrze książki - stan bardzo dobry minus.