WITOLD LUTOSŁAWSKI I JEGO STYL MUZYCZNY Jadwiga Paja-Stach

Stan książki: Przybrudzony blok książki i okładki.

Stan w środku - bardzo dobry.

Lutosławski i jego styl muzyczny – Jadwiga Paja-Stach

Książka najwybitniejszej polskiej badaczki muzyki współczesnej, prof. Jadwigi Paji-Stach, to pozycja absolutnie unikatowa i fundamentalna w literaturze muzykologicznej. O ile standardowe monografie kompozytorskie skupiają się w dużej mierze na chronologii życiorysowej, o tyle ta praca naukowa w pełni dedykowana jest technicznym, estetycznym i strukturalnym aspektom języka dźwiękowego Witolda Lutosławskiego. To żelazna klasyka analizy muzycznej, stanowiąca bezcenny klucz do precyzyjnego rozkodowania fenomenu brzmieniowego jednego z największych rewolucjonistów sztuki XX wieku.

Głównym celem autorki było drobiazgowe zdefiniowanie pojęcia tytułowego „stylu muzycznego” Lutosławskiego, który ewoluował na przestrzeni dziesięcioleci, zachowując jednak niespotykaną spójność, logikę i szlachetność wyrazu. Prof. Paja-Stach z precyzją teoretyczną rozbiera na czynniki pierwsze autorskie, nowatorskie koncepcje kompozytora, które na stałe weszły do historii globalnej kultury. Centralne miejsce w wywodzie zajmuje rygorystyczna analiza słynnej techniki aleatoryzmu kontrolowanego (gdzie przypadek zostaje ujęty w ryzy ścisłych ram czasowych) oraz unikalnego systemu harmoniki dwunastotonowej opartego na specyficznych strukturach interwałowych.

Treść książki została zorganizowana w niezwykle przejrzysty, problemowy sposób. Autorka krok po kroku analizuje architekturę formalną najważniejszych arcydzieł kompozytora – od przełomowych „Gier weneckich”, przez „Trzy poematy Henri Michaux”, „Księgę na orkiestrę”, aż po monumentalne symfonie i koncerty instrumentalne. Badaczka wnikliwie śledzi ewolucję faktury orkiestrowej, nowatorskie podejście do melodyki i rytmu, a także specyficzną, dramaturgiczną logikę formowania utworów, w której Lutosławski mistrzowsko operował napięciem i odprężeniem. Każdemu z teoretycznych rozdziałów towarzyszy bogaty materiał ilustracyjny w postaci precyzyjnych przykładów nutowych oraz unikatowych schematów analitycznych.

Publikacja charakteryzuje się wzorowym, niedoścignionym warsztatem akademickim oraz precyzyjnym, erudycyjnym językiem profesorskim, właściwym dla krakowskiej szkoły muzykologicznej.

Spis treści:

Wstęp
BIOGRAFIA
Szlachecki rodowód
Nauka i pierwsze sukcesy artystyczne
Zmagania z losem w latach 1939–1956
Działalność kompozytorska i dyrygencka po 1956 roku
Cechy osobowości Witolda Lutosławskiego

SYSTEM I STYL
System
    Idiom kompozytorski i problem jego analizy
    System in abstracto. Skład, struktura i otoczenie systemu
    System in concreto. Konfiguracja systemu na przykładzie Mi-parti (1976)
    Stany systemu a jego niezmienniki
Styl
    Dziedzictwo muzyczne a cechy stylu Witolda Lutosławskiego
    Oryginalność stylu muzycznego kompozytora
    Twórczość Witolda Lutosławskiego w kontekście muzyki XX wieku

DOKUMENTACJA. WYKAZ TWÓRCZOŚCI WITOLDA LUTOSŁAWSKIEGO
Wykaz kompozycji
    Kompozycje instrumentalne
    Kompozycje wokalne i wokalno-instrumentalne
    Varia
Teksty kompozytora o muzyce i muzykach
    Artykuły i wypowiedzi
    Wywiady

BIBLIOGRAFIА
Prace poświęcone życiu i twórczości Witolda Lutosławskiego
    Książki
    Prace doktorskie i magisterskie
    Artykuły i wzmianki w książkach i czasopismach
Publikacje z dziedziny muzyki (cytowane)
Publikacje z zakresu teorii systemów, literaturoznawstwa i sztuki (cytowane)

ANEKS
Podróże muzyczne Witolda Lutosławskiego
Nagrody, odznaczenia, doktoraty honoris causa i członkostwa honorowe

Indeks osób
Synopsis (streszczenie w języku angielskim)
Spis przykładów
Spis fotografii

O autorce:

Prof. dr hab. Jadwiga Paja-Stach to wybitna polska muzykolog, profesorka nauk humanistycznych długoletnio związana z Instytutem Muzykologii Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie przez lata pełniła funkcję dyrektora. Jest uznawana w międzynarodowym środowisku akademickim za jeden z najwyższych, nadrzędnych autorytetów w dziedzinie badań nad historią i teorią muzyki XX wieku, ze szczególnym uwzględnieniem twórczości Witolda Lutosławskiego oraz polskiej i francuskiej awangardy kompozytorskiej. Autorka dziesiątek fundamentalnych monografii i studiów krytycznych, ceniona za rygorystyczny warsztat metodologiczny, głęboki krytycyzm źródłowy oraz wybitne zasługi dla rozwoju rodzimej myśli muzykologicznej.