RÓŻNE PRZYPADKI ŚWIATA TEGO. WYBÓR UTWORÓW SATYRYCZNYCH MIKOŁAJA REJA

"Rej, energiczny, bystry obserwator rzeczywistości, pisarz pełen temperamentu, świadomie i programowo tworzył literaturę w języku narodowym. Nie był co prawda ,,ojcem literatury polskiej", gdyż wyprzedzili go bakalarze krakowscy, niemniej jednak wszechstronność, rozmach i poziom artystyczny jego twórczości stawia go wyżej, w rzędzie najwybitniejszych pisarzy naszego Odrodzenia.
Nie zachowały się wszystkie Rejowe utwory. O niektórych wiemy tylko ze wzmianek w biografii. Już w latach trzydziestych XVI wieku pisał Rej wiele pieśni religijnych, przekładał prozą Psalterz Dawidów (część jego pieśni przedrukowywały kancjonały protestanckie). W tym okresie również powstały dialogi satyryczno-moralizujące: Kostery z pijanicą, Warwasa z Dykasem, Lwa z kotem, Gęsi z kurem, Zatargnienie fortuny z cnotą.
Następny etap twórczości Reja to Krótka rozprawa (r. 1543). W tym samym roku wydał Rej Catechismus, który już ujawniał niekatolickie stanowisko autora. Lata następne przynoszą sceniczny Żywot Józefa (r. 1545), Psalterz Dawidów (r. 1546) oraz kilka pisemek polemiczno-teologicznych.
W r. 1549 ukazał się antykatolicki Kupiec, po którym przyszła Rejowa Postylla, a nieco później obszerny, liczący 12 000 wierszy Wizerunek własny (r. 1558) i Zwierzyniec (r. 1562). W następnym wydaniu z r. 1574 wzbogacono Zwierzyniec o Figliki.
Ostatnie utwory Reja to Apocalypsis (r. 1565) i Zwierciadło (r. 1568), najobszerniejsze dzieło pisarza. który już w rok po jego ukazaniu się zakończył życie.
Nasz wybór ukazuje Reja doskonałego obserwatora, pisarza, który umiał zawsze w krzywym zwierciadle satyry "dostrzec różne przypadki świata tego". 

[fragment noty "Od redakcji"]

Stan książki:

Podniszczona, mocno zabrudzona okładka.

Wnętrze książki - stan dobry plus (miejscami zagniecenia i przybrudzenia).