WIDOK PIĘKNY BEZ ZASTRZEŻEŃ Mieczysław Karłowicz

(...) 

Książkę otwiera esej Justyny Nowickiej, omawiający konteksty fotograficznej twórczości Karłowicza, a zamyka relacja Mariusza Zaruskiego, pioniera taternictwa i przyjaciela kompozytora, który pierwszy ruszył mu z pomocą i przewodził akcji ratunkowej. W albumie znajdują się także wspomnienia z górskich wędrówek, które kompozytor publikował w "Taterniku" i "Pamiętniku Towarzystwa Tatrzańskiego", bogaty materiał ilustracyjny oraz kronika ważniejszych wydarzeń z życia Mieczysława Karłowicza.
 

Ze wstępu:
Trzy albumy liczące 129 zdjęć w formacie 8,5 × 11 cm, zachowane w zbiorach Centralnej Biblioteki Górskiej PTTK w Krakowie, o których pisał Karłowicz, że są „w zasadzie nienaruszalne”, to zbiór wyjątkowy. Pochodzą z lat 1906–1908. Dwa z trzech albumów podpisane zostały ręką autora – białym tuszem, kaligraficznym, starannym pismem. Ponadto w zbiorach biblioteki zachowało się 91 szklanych klisz, przechowywanych w specjalnych drewnianych pudełkach. Kompozytor sam wywoływał i wybierał zdjęcia do albumów. Karłowicz jest tu więc nie tylko autorem, ale także świadomym edytorem swoich zdjęć, a zachowany do dziś oryginalny, autorski układ to absolutny wyjątek w dorobku fotografów taterników. Zachowane zdjęcia to estetyczna kwintesencja myślenia Karłowicza o górach. Wysokie, puste, odważnie kadrowane Tatry uosabiają te wartości, które dla „uczuciowego alpinisty” miały w górach charakter fundamentalny. [Justyna Nowicka]