Muzyka i taniec

313 WPRAWEK NA FORTEPIAN Emma Altberg, Zofia Romaszkowa Zobacz większe

313 WPRAWEK NA FORTEPIAN Emma Altberg, Zofia Romaszkowa

PWM6509

Nowy produkt

35,00 zł brutto

Cechy produktu

Tytuł 313 wprawek na fortepian
Redakcja Emma Altberg, Zofia Romaszkowa
Wydawnictwo Polskie Wydawnictwo Muzyczne
Seria Fortepian
Rok wydania 1992
Miejsce wydania Kraków
Wersja językowa polsko-angielska
Liczba stron 36
Format N4 stoj. 235x305
Oprawa miękka
ISBN/ISSN/ISMN 979-0-2740-0712-6
EAN/UPC 9790274007126

Więcej informacji

Zestaw ćwiczeń uwzględniający możliwie wszystkie zagadnienia techniczne pierwszych lat nauki

Wstęp

W pracy naszej starałyśmy sią uwzględnić możliwie wszystkie zagadnienia techniczne pierwszych lat nauki, a więc wyrobienie siły i niezależności palców oraz rąk, uzyskanie równości uderzenia, przygotowanie do grania akordów, podwójnych tercji itd. Stopniowanie trudności kolejnych wprawek jest progresywne, jednak od momentu właściwego „ustawienia" ręki i przejścia do ćwiczeń „ruchomych" po całej klawiaturze (dział II) zalecamy przerabianie przez ucznia ćwiczeń z kilku działów jednocześnie. A więc codzienne ćwiczenia powinny przebiegać np. tak:
1-2 palcówki z działu II,
1-2 ćwiczenia na podkładanie 1. palca (VI),
1 wprawka z „nutą trzymaną" (III), po jednej wprawce z działów IV (przygotowanie do tercji),
IX (repetycje),
X, XI albo XII i - koniecznie(!) z działu XIII.

Jest to sposób o wiele bardziej pożyteczny, a tego rodzaju dobór ćwiczeń będzie dla ucznia ciekawszy i mniej nużący niż granie szeregu wprawek tego samego typu.
W dziale I (wprawki w obrębie 5 tonów od c do g), stosujemy jednakowe palcowanie dla obu rąk, a zatem ruch odwrotny (symetryczny). Ułatwia to początkującym zachowanie prawidłowej pozycji obu rąk, kontrole, całego aparatu (od barku do kości i palców) oraz uniknięcie przechylania ręki w kierunku 5. palca.

Poczynając od działu II (piąciopalcówki przesuwane w sekwencjach) stosujemy palcowanie równoległe dla obu rąk; radzimy jednakże ćwiczyć wolno oraz jak najdłużej każdą ręką osobno (to samo zresztą odnosi się do I działu). Pięciopalcówki te dobrze jest ćwiczyć nie tylko legato, ale również staccato i portato.

Wprawki z nutą trzymaną (dział III) należy również grać najpierw każdą ręką osobno, a potem dopiero razem. Nuty trzymanej nie uderzamy, lecz przed rozpoczęciem wprawki opieramy na klawiszu palec bezgłośnie, po czym zatrzymujemy go, ćwicząc pozostałymi palcami naprzód staccato, a potem legato. Zaczynamy od ćwiczeń najłatwiejszych, tj. tych, w których zatrzymujemy palec 1., a następnie 5. Znacznie więcej trudności sprawiają ćwiczenia, w których zatrzymujemy palec 2., a szczególnie 3. i 4. Wówczas należy stosować najpierw wprawki przygotowawcze (patrz ćwiczenia nr 41 i 42 z tego działu) i to tak długo, aż trudności te zostaną zupełnie usunięte.

Dział IV (przygotowanie do prowadzenia dwóch głosów w jednej ręce i do grania podwójnych dźwięków) służy również do wyrobienia niezależności palców. Wprawki te dobrze jest ćwiczyć osobno każdą ręką, na przemian legato i staccato, a następnie odwrotnie (patrz ćwiczenie nr 25 i 27 tego działu).

Po starannym przerobieniu działu IV, wprawki działu V (podwójne tercje) nie sprawiają już uczniowi szczególnych trudności. Jednakże ćwiczenia nr 13, 14 i 15 tego działu powinni grać tylko ci uczniowie, którzy z łatwością obejmują sekstę.
W dziale VI rozpoczynamy przygotowanie do grania gam. Wprawki na podkładanie 1. palca należy ćwiczyć z początku bardzo wolno, niemal że nie podnosząc palców, zwłaszcza 1. (jako cięższego i mocniejszego od innych). Końcowe wprawki działu VI (ćwiczenia nr 12 i 13), o ile mają odnieść należyty skutek, tj. uzyskanie lekkości i zwinności 1. palca, należy doprowadzić do szybkiego tempa.
Bezgłośna zmiana palców na jednym klawiszu dla dokładności łączenia dźwięków (dział X) ma być przygotowaniem do wiązania głosów w grze polifonicznej. Zmianę palców należy ćwiczyć bezwzględnie rytmicznie, zaczynając od powolnego tempa, a następnie starać się uzyskać z czasem tempo coraz szybsze.
We wprawkach pedałowych (dział XII) należy również położyć nacisk na pedalizowanie rytmiczne. Jak zwykle zaczynać od tempa powolnego i stopniowo je przyspieszać.

Wprawki z działu XI (rozszerzenie rozpiętości rąk) wymagają wielkiej ostrożności oraz nieustannej kontroli swobody ramienia i przedramienia. Wprawki na uniezależnienie rąk (dział XIII) należy grać równocześnie z wprawkami poprzednich działów, oczywiście przy zachowaniu stopniowania trudności. Np. wprawkę nr l można już grać po opanowaniu pierwszych ćwiczeń przygotowawczych do gam (dział VI). Przy ćwiczeniu gam uczeń musi je wszystkie przegrywać w ten sposób, że jedną ręką gra legato, a drugą jednocześnie staccato albo portato.

W tym samym okresie studiów zastosować można wprawkę nr 8 i 9, tj. grać wszystkie gamy w rytmie synkopowanym.
Im wcześniej pomyślimy o uniezależnieniu rąk, tym lepiej. Sposoby wskazane w tym dziale stosować możemy z pożytkiem do większości wprawek z działów I i II, a jeżeli robić to będziemy stale i systematycznie, osiągniemy tak szybko niezależność rąk, że i trudne wprawki końcowe nie przysporzą uczniowi szczególnego kłopotu.

We wprawkach od nr 1-9 i 14-19 należy stosować różne sposoby uderzania, np. gdy jedna ręka oddaje ściśle łuki, druga gra na przemian staccato lub portato.
Emma Altberg, Zofia Romaszkowa


Utwory w publikacji:

-Pięciopalcówki w obrębie kwinty
-Wprawki w obrębie kilku oktaw
-Wprawki z trzymaną nutą
-Wprawki przygotowawcze do prowadzenia dwóch głosów w jednej ręce i do podwójnych tercji
-Wprawki przygotowawcze do gam (podkładanie 1. palca)
-Przygotowanie do pasaży trójdźwiękowych
-Przygotowanie do akordów
-Repetycje
-Bezgłośna zmiana palców na jednym klawiszu
-Wprawki na rozszerzenie rozpiętości rąk
-Różne
-Wprawki na uniezależnienie rąk

Opinie

Na razie nie dodano żadnej recenzji.

Napisz opinię

313 WPRAWEK NA FORTEPIAN Emma Altberg, Zofia Romaszkowa

313 WPRAWEK NA FORTEPIAN Emma Altberg, Zofia Romaszkowa

ZAŁĄCZNIKI

Produkty powiązane

Śledź nas na Facebooku